Jak liczy się termin w Twojej sprawie – praktyczny poradnik

Dostałeś decyzję i masz „14 dni na odwołanie”. Liczysz od dnia doręczenia czy od następnego? A co, jeśli ostatni dzień wypada w sobotę albo w Wigilię? Jeden dzień spóźnienia oznacza zwykle, że decyzja staje się ostateczna, a sąd odrzuci skargę bez badania jej zasadności. Poniżej wyjaśniamy krok po kroku, jak liczyć terminy w postępowaniu administracyjnym (k.p.a.) i sądowoadministracyjnym (p.p.s.a.).

Zasada podstawowa: dnia doręczenia nie liczymy

Zasady obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym określa art. 57 k.p.a. Najważniejsza reguła brzmi: jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, dnia tego zdarzenia nie wlicza się (art. 57 §1 zd. 1 k.p.a.). Takim zdarzeniem jest najczęściej doręczenie decyzji lub postanowienia.

Liczenie zaczynamy więc od dnia następnego. Koniec terminu to upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni (art. 57 §1 zd. 2 k.p.a.), czyli północ, a nie godzina zamknięcia urzędu.

Najczęściej spotykane terminy dla strony:

• odwołanie od decyzji – 14 dni od doręczenia (art. 129 §2 k.p.a.),
• zażalenie na postanowienie – 7 dni od doręczenia (art. 141 §2 k.p.a.),
• prośba o przywrócenie terminu – 7 dni od ustania przyczyny uchybienia (art. 58 §2 k.p.a.).

Praktyczna wskazówka: przy terminach 7- i 14-dniowych ostatni dzień zawsze wypada w tym samym dniu tygodnia, w którym nastąpiło doręczenie. Decyzja odebrana we wtorek – termin kończy się we wtorek (o 23:59:59) za dwa tygodnie.

Terminy w tygodniach, miesiącach i latach

Terminów dłuższych nie przelicza się na dni. Kończą się w dniu, który nazwą lub datą odpowiada dniowi zdarzenia:

• tygodnie – z upływem dnia o tej samej nazwie (np. czwartek → czwartek; art. 57 §2 k.p.a.),
• miesiące – z upływem dnia o tej samej dacie; gdy takiego dnia w ostatnim miesiącu nie ma, termin kończy się ostatniego dnia tego miesiąca (art. 57 §3 k.p.a.),
• lata – z upływem dnia o tej samej dacie; gdy takiego dnia nie ma (29 lutego), termin kończy się dzień wcześniej (art. 57 §3a k.p.a.).

Przykład: wniosek o wznowienie postępowania składa się w terminie miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 148 §1 k.p.a.). Jeśli nastąpiło to 15 marca, termin upływa 15 kwietnia. Jeśli 31 stycznia – termin upływa w ostatnim dniu lutego.

Uwaga: 30 dni to nie to samo co miesiąc. Termin „30 dni” liczymy dzień po dniu, a w miesiącach mających 31 dni kończy się on dzień wcześniej niż termin „miesięczny”.

Soboty, niedziele i święta

Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym ani sobotą (art. 57 §4 k.p.a.). Sobotę dopisano do tego przepisu nowelizacją obowiązującą od 1.06.2017 r. Wcześniej jej status budził spory w orzecznictwie.

Co jest dniem ustawowo wolnym od pracy? Rozstrzyga o tym wyłącznie art. 1 ustawy z 18.01.1951 r. o dniach wolnych od pracy. Są to wszystkie niedziele oraz: 1 stycznia, 6 stycznia, pierwszy i drugi dzień Wielkanocy, 1 maja, 3 maja, Zielone Świątki (niedziela), Boże Ciało, 15 sierpnia, 1 listopada, 11 listopada, 24 grudnia (od 2025 r.), 25 i 26 grudnia.

Na co uważać w praktyce?

• Liczy się tylko ostatni dzień. Soboty i święta w trakcie biegu terminu go nie wydłużają.
• Przesunięcia się kumulują. Jeśli po sobocie przypada niedziela i święto, termin przechodzi na pierwszy dzień roboczy po nich.
• Dni „zwyczajowo” wolne nie przesuwają terminu. Dotyczy to np. 2 listopada, 31 grudnia albo dnia wolnego udzielonego przez urząd za święto w sobotę. Nie są to dni ustawowo wolne od pracy.
• Zamknięty urząd to nie przeszkoda. Jeśli termin kończy się w dniu roboczym, a urząd pracuje do 15:00, pismo można jeszcze nadać na poczcie lub przez e-Doręczenia do północy.

Kiedy termin jest zachowany – poczta, e-Doręczenia, kurier

Pismo nie musi dotrzeć do urzędu w terminie. Zgodnie z art. 57 §5 k.p.a. termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

• wysłane na adres do doręczeń elektronicznych organu, a nadawca otrzymał dowód otrzymania, o którym mowa w art. 41 ustawy o doręczeniach elektronicznych,
• nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego albo w placówce operatora pocztowego świadczącego usługi powszechne w innym państwie UE, w Szwajcarii lub państwie EFTA – stronie umowy o EOG,
• złożone w polskim urzędzie konsularnym, a w szczególnych przypadkach także w jednostce wojskowej, u kapitana statku lub w administracji zakładu karnego.

Operatorem wyznaczonym jest Poczta Polska S.A. – na lata 2026–2035 na podstawie decyzji Prezesa UKE z 28.11.2025 r.

Czy nadanie pisma kurierem, w paczkomacie lub u innego operatora pocztowego wystarczy? Nie. W takim przypadku o zachowaniu terminu decyduje dzień, w którym pismo faktycznie wpłynęło do organu. Chociaż w orzecznictwie sądów administracyjnych pojawiają się odmienne poglądy.

Pomyłka co do adresata nie zawsze jest groźna. Podanie wniesione przed upływem terminu do organu niewłaściwego uważa się za wniesione w terminie (art. 65 §2 k.p.a.). Nie dotyczy to jednak pisma wysłanego na błędny adres, które wróciło do nadawcy.

Od kiedy liczyć, gdy nie odebrałeś pisma?

Termin biegnie od doręczenia – ale nie zawsze od dnia, w którym faktycznie otrzymałeś (przeczytałeś) decyzję.

Awizo (doręczenie zastępcze). Jeżeli listonosz nie zastanie adresata, pismo jest przechowywane w placówce pocztowej przez 14 dni, a adresat otrzymuje dwa zawiadomienia (art. 44 §1–3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (art. 44 §4 k.p.a.), nawet jeśli przesyłka nie zostanie odebrana. Od następnego dnia biegnie np. 14-dniowy termin na odwołanie. Analogicznie stanowi art. 73 p.p.s.a.

e-Doręczenia. Jeśli nie odbierzesz korespondencji z urzędu na adresie do doręczeń elektronicznych, dowód otrzymania zostanie wystawiony po upływie 14 dni od jej wpłynięcia (art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o doręczeniach elektronicznych). Od tej chwili pismo uważa się za doręczone.

Pełnomocnik. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 §2 k.p.a.). Termin liczy się od doręczenia pełnomocnikowi, a nie stronie.

Masz wątpliwość, kiedy nastąpiło doręczenie? Przyjmij wcześniejszą z możliwych dat i złóż pismo z zapasem.

Skarga do WSA i skarga kasacyjna – zasady są niemal identyczne

Czy przed sądem administracyjnym liczy się inaczej? W praktyce nie. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odsyła do przepisów prawa cywilnego (art. 83 §1 p.p.s.a.), czyli do art. 111–115 k.c. Prowadzą one do tych samych wyników co art. 57 k.p.a.:

• dnia zdarzenia nie wlicza się, a termin kończy się z upływem ostatniego dnia (art. 111 k.c.),
• terminy w tygodniach, miesiącach i latach kończą się w dniu odpowiadającym nazwą lub datą dniowi początkowemu (art. 112 k.c.),
• jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych (art. 83 §2 p.p.s.a.),
• nadanie pisma w placówce operatora wyznaczonego (Poczta Polska) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 §3 p.p.s.a.).

Najważniejsze terminy:

• skarga do WSA – 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia (art. 53 §1 p.p.s.a.); skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt (art. 54 §1 p.p.s.a.),
• skarga kasacyjna do NSA – 30 dni od doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem (art. 177 §1 p.p.s.a.).

Pamiętaj: skarga do WSA to 30 dni, a nie miesiąc. Kto liczy „do tej samej daty w następnym miesiącu”, w miesiącach 31-dniowych spóźni się o jeden dzień.

Termin minął – czy da się to naprawić?

Czasem tak, ale warunki są surowe. W k.p.a. organ przywraca termin, jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, złoży prośbę w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia i jednocześnie dokona spóźnionej czynności, np. wniesie odwołanie (art. 58 §1–2 k.p.a.). Samego terminu na złożenie prośby przywrócić nie można (art. 58 §3 k.p.a.).

W p.p.s.a. reguły są podobne: wniosek składa się w ciągu 7 dni od ustania przyczyny, uprawdopodobnia brak winy i jednocześnie dokonuje czynności (art. 86 §1 i art. 87 §1–2 i §4 p.p.s.a.). Po upływie roku od uchybienia termin można przywrócić tylko w wyjątkowych przypadkach (art. 87 §5 p.p.s.a.).

Sądy i organy oceniają brak winy rygorystycznie. Zapomnienie, urlop czy nieodebranie awizo co do zasady nie wystarczą. Znacznie bezpieczniej jest więc terminu po prostu nie przekraczać.

Wnioski praktyczne

1. Zapisz datę doręczenia (z koperty, zwrotki, śledzenia przesyłki lub dowodu otrzymania w e-Doręczeniach).
2. Dnia doręczenia nie licz – pierwszy dzień terminu to dzień następny.
3. Sprawdź, czy termin jest w dniach („30 dni”), czy w miesiącach („miesiąc”) – to nie to samo.
4. Jeśli ostatni dzień wypada w sobotę, niedzielę lub święto ustawowe, przesuń go na pierwszy dzień roboczy. Dni wolne „zwyczajowo” terminu nie przesuwają.
5. Nadawaj pisma wyłącznie w Poczcie Polskiej lub przez e-Doręczenia. Kurier i paczkomat nie chronią terminu.
6. Zachowaj dowód nadania lub dowód otrzymania – to Twój jedyny dowód terminowości.
7. Nie zostawiaj pisma na ostatni dzień. Awaria systemu czy kolejka na poczcie nie są okolicznościami, na które warto liczyć przy przywracaniu terminu. A jeżeli już to się wydarzy udokumentuj to.

Podstawa prawna

• art. 40, 44, 57, 58, 65, 129, 141 i 148 ustawy z 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego,
• art. 53, 54, 73, 83, 86, 87 i 177 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,
• art. 111–115 ustawy z 23.04.1964 r. – Kodeks cywilny,
• art. 1 ustawy z 18.01.1951 r. o dniach wolnych od pracy,
• art. 41 ustawy z 18.11.2020 r. o doręczeniach elektronicznych.

_____________________________________________________________________________

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny na 27.09.2026 r.